Romae

Vanochtend vroeg werd ik met een schok wakker en wist ik even niet meer waar ik was. Waar was het geluid van de sissende hogedrukpan waarin Elentium igli’s bereidde? Of het verre getoeter van de ochtendtrein… Mijn werk in India zit erop.

De nieuwsberichten op de site van de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij kunnen natuurlijk echt niet; zie de afbeelding. Spelfouten, opbouw (dus niet), hier zijn amateurs bezig. Normaal gesproken zou je ze redigeren tot brave stukjes met de 5w's en een tussenkopje en een kernachtige inleiding. Maar geef toe: zo zijn ze veel dynamischer, directer, heet-van-de-naalder en..... beter?

Heb je eindelijk de gevraagde foto binnen, blijkt de afbeelding zo groot te zijn dat hij niet meer op je beeldscherm past. Of je krijgt een TIF of een EPS-bestand. Het verkleinen of het converteren van een afbeelding: klusjes waar je als webredacteur vroeg of laat mee te maken krijgt.

Kijk eens goed naar deze afbeelding. Hier klopt iets niet:

Word jij overspoeld of surf je mee op de nieuwste internettrend?

Zijn veelgestelde vragen wel echt veelgestelde vragen? Of is het gewoon een effectieve manier om de internetbezoeker te bedienen? Wat zijn veelgestelde vragen eigenlijk?

Ik heb een droom, zegt de webredacteur. Hij neemt een slok drank en kijkt verbaasd om zich heen. Collega's zijn druk bezig artikelen op de website te plaatsen, luid discussiëren de beleidsmedewerkers over het commentaar op hun werk, dat op internetfora staat. En ondertussen stuurt die hippe collega van boven even een YouTube-filmpje door, dat hij wil delen met collega’s. Kortom, het ideale sociale webparadijs. Dan wordt de webredacteur weer wakker, neemt een slok vieze koffie en gaat al snel weer aan het werk. En zijn collega's? “Wat zijn hyveskrabbels”, vraagt de saaie collega van boven wanhopig. Dahag, web 2.0.

Een vraaggericht webdesign maken is makkelijk genoeg. Maar vraaggerichte content…ai! In de praktijk gaat het vaak mis. Daarom vier tips, voor iedereen.

U wilt…informatie. U wilt een aanvraag indienen. U wilt vergelijken. U wilt naar de digitale assistent. Websites hebben steeds vaker de neiging mijn wezen en drijfveren als navigatiemenu in te zetten. U bent…een particulier. U bent een burger. Of nog erger: ik wil. Ik wil…een kapvergunning. Ik wil reageren. Ik wil uw kaartje zien, alstublieft.

Drie glazen melk per dag. Dat doet wonderen! Dat werd ons als opgroeiend kind in de jaren zeventig in ieder geval wijs gemaakt. Joris Driepinter: zo heette de ‘anchorman’ van melkdrinkend Nederland. En nu ik in Rijswijk met de voorbereidingsdag voor mijn verblijf in India bezig ben, moet ik ineens aan Joris denken.